Pracując z powłoką Basha, bardzo często korzystamy z polecenia history, aby przejrzeć ostatnie polecenia jakie były wykonywane na maszynie. Przydaje się to nam do przypomnienia sobie poleceń, pozwala sprawdzić jakie programy były uruchamiane w ostatnim czasie. Jeżeli na danym koncie pracuje kilu użytkowników, możemy zobaczyć jakie wydawali oni polecenia. Domyślne ustawienia historii Basha możemy łatwo zmienić. Dzięki temu wzbogacimy naszą historię o wiele użytecznych informacji.
Z biegiem czasu nasze kopie zapasowe stają się coraz większe. Archiwa jakie są tworzone stają się bardzo duże. Rozpakowanie ich trwa również długo. I nagle pojawia się problem z jakim spotyka się każdy administrator systemu. Jakiś użytkownik na naszym serwerze prosi o przywrócenie jednego pliku, gdyż do przypadkowo usunął. Ten plik jest dla niego kolosalnie ważny, a sam użytkownik nie posiada kopii zapasowej.
Pracując w konsoli na wielu terminalach możemy chcieć szybko zsynchronizować historię pomiędzy nimi. Pozwoli to na pracę w nowym terminalu z zachowaniem historii z poprzednich.
Aby włączyć synchronizację historii pomiędzy powłokami, należy edytować plik ~/.bashrc w swoim ulubionym edytorze tekstowym.
Wiele osób słyszało o takim narzędziu jak Norton Ghost. Pod Linuksa znajduje się jego odpowiednik o nazwie G4L. Jednak żeby wykonać kopię dysku wcale nie potrzeba do tego specjalistycznych programów oraz skryptów. Wystarczą do tego podstawowe polecenia jakie udostępnia nam system Linux. Jednym z takich narzędzi jest polecenie dd, które jest częścią pakietu GNU Coreutils. Łącząc to polecenie z innymi programami, możemy zbudować własne narzędzie do wykonywania pełnego obrazu dysku twardego nawet poprzez sieć.
Powłoka systemowa taka jak Bash zazwyczaj służy do wykonywania poleceń systemowych, administracji serwerem. A co robić w wolnym czasie jeśli dostęp mamy tylko do konsoli? Można pograć w starą grę Tetris. A zwłaszcza jeśli została ona napisana w sedzie. Skrypt ten dostępny jest w pliku sedtris.sed, a jego autorem jest Julia Jomantaite. Gra dostępna jest na licencji Poetic License.
Po zeskanowaniu książki posiadamy masę plików, którą ciężko się przegląda. Korzystając z Basha oraz pakietu ImageMagick możemy w prosty sposób wygenerować książkę w formacie PDF. ImageMagick można korzystać z wiersza poleceń dlatego bardzo chętnie jest on wykorzystywany w językach skryptowych. Poprzez specjalne API dostępny jest również dla takich języków jak Perl, C, C++, Python oraz PHP.
Wielu użytkowników dystrybucji Linuksowych, czy to na samym początku, czy dopiero po jakimś czasie, będzie miała w końcu kontakt z konsolą, terminalem, czy linią poleceń. Wielu ludzi na samą myśl o tym się już boi, a inni podchodzą do tego, jak do nowego doświadczenia. W pewnym momencie stosowania, dochodzimy do miejsca, gdzie trzeba będzie czytać i pisać teksty, przeglądać pliki pomocy, czy listować pliki.
Pracując na systemach typu Windows oraz Linux czasem możemy mieć problem z interpretacją plików tekstowych przez programy. Problemem jest fakt, że Linux i Windows inaczej zapisują i interpretują znak końca linii. W systemach Windows koniec linii oznaczany jest znakiem carriage return (powrót karetki). I tutaj powstaje problem. Aplikacje Windowsowe nie rozpoznają kodowania znaku końca linii spod systemów. Plik odczytany na Windowsie spod Linuksa nie będzie posiadał nowych linii.
Wykorzystując pakiet do obróbki grafiki o nazwie ImageMagick, możemy masowa edytować oraz tworzyć pliki graficzne. Z funkcji ImageMagick można korzystać z wiersza poleceń dlatego bardzo chętnie jest on wykorzystywany w językach skryptowych. Poprzez specjalne API dostępny jest również dla takich języków jak Perl, C, C++, Python oraz PHP.
Pracując z terminalem, czasem potrzebujemy odczytać informacje o sprzęcie z jakiego składa się maszyna na jakiej pracujemy. Na szczęście te informacje w Linuksie udostępnione są w bardzo prosty sposób dzięki procfs (od ang. process file system, system plików procesów). Jest to pseudo-system plików lub po prostu wirtualny system plików. Pozwala ona na komunikację użytkownika z jądrem Linuksa poprzez interfejs VFS.















