Po uruchomieniu gry Crusader Kings II, pierwsze co zrobiło na mnie wrażenie to muzyka, która umilała czas ładowania gry (moim zdaniem odrobinę przydługi) oraz klikaninę w menu. Do naszych uszu dociera muzyka wzorowana na tej ze średniowiecza. Autorzy przygotowali zarówno spokojne kawałki jak i te kojarzące się z bitwą. Pod tym względem do Crusader Kings II nie mam żadnych zastrzeżeń i osobiście uważam, że ciężko byłoby się do czegoś przyczepić.

W menu głównym gra zaprasza nas do trybu dla jednego gracza, gry sieciowej lub samouczka. Ten ostatni element moim zdaniem średnio zorganizowany; samouczek podzielony jest na trzy stopnie (podstawowy, średni, zaawansowany) i stara się przybliżyć graczom większość elementów mechaniki gry. W praktyce po wybraniu danej kategorii (np. wojna) zostaniemy przeniesieni do ekranu rozgrywki i spotykamy się z suchymi komunikatami w stylu “to okienko jest od tego, a tamto od czegoś innego”. Owszem samouczek co jakiś czas nakazuje nam coś wykonać np. zaatakować inną armie, ale są to luźno połączone zadania i nie tworzą jakieś większej całości. Moim zdaniem dużo lepszy byłby samouczek, w którym gracz musiałby ukończyć jakąś mini-kampanie, której zadaniem byłoby przykładowo zdobycie Pomorza, a podczas całej kampanii mielibyśmy wirtualnego pomocnika, która na bierząco by nas prowadził i wyjaśniał w trakcie poszczególne aspekty rozgrywki.

Crusader Kings II - mapa Europy

Samouczek już ukończyliśmy i pora zacząć właściwą zabawę. Po wybraniu trybu dla jednego gracza, widzimy kilka zaproponowanych przez twórców okresów w historii Europy oraz kilka historycznych postaci, które dokonały czegoś szczególnego w danym okresie wraz z krótkim zarysem o co chodziło. Jeżeli chcemy możemy wybrać jedną z zaproponowanych przez twórców postaci i zacząć pisać własną historię Europy, ale możemy też całkowicie pominąć propozycje twórców i wybrać zupełnie innego władce z drugiego końca kontynentu. W praktyce taka dowolność wyboru daję nam możliwość poprowadzenia losów ówczesnego świata na wieeeele sposobów. Wybraliśmy już władcę którego losami chcemy pokierować i rozpoczęliśmy grę. Tutaj co niektórzy mogą popaść w lekkie zagubienie, bo gra nie narzuca nam żadnego odgórnego celu; dostałeś władcę i swój kawałek ziemi, a teraz sobie radź :P . To gracz sam może sobie wyznaczyć jakieś małe cele w stylu “podbój Węgier”, ale sama gra nie narzuca nam nic takiego bezpośrednio. Tak naprawdę jednak cel gry jest tylko jeden: doprowadzić swój ród do jak najwyższej pozycji na świecie. Tak, cały ród, a nie tylko jednego początkowego władcę, który w końcu umrze, a dalej będziecie kierować losami jego następcy. Dlatego należy zadbać, o to aby pojawił się potomek oraz aby zostawić mu państwo w jak najlepszym stanie. Na koniec zabawy zostanie wyświetlone podsumowanie rządów naszej dynastii oraz poszczególnych władców, którymi sterowaliśmy.

Crusader Kings II - następca tronu

Mechanika rozgrywki w Crusader Kings II jest dość skomplikowana dla nowych graczy, dlatego przygotujcie się, iż na początku będziecie dość mocno dostawali po tyłku i często ładowali wcześniej zapisaną grę. Crusader Kings II jest grą, którą tak naprawdę poznacie dopiero metodą prób i błędów. Już samo utrzymanie obecnych ziem, które dostaliśmy na starcie opiera się na wielu elementach. Autorzy gry świetnie przenieśli ówczesną hierarchie władców. My jako król posiadamy na własność jedynie skrawek państwa, a reszta jest w rękach naszych wasali, którzy mają do nas różny stosunek; jedni będą w nas wpatrzeni jak w obrazek, a inni będą knuli przeciwko nam. Stosunki z wasalami możemy poprawić przyznając im podarki, różne szlacheckie tytuły, spełniając ich ambicje itp. Pomimo dbania o naszych wasali, w końcu trafi się nam sytuacja, gdy ktoś z nich zacznie knuć przeciwko nam. Co wtedy? Możemy problem rozwiązać otwarcie podejmując próbę aresztowania (jeżeli się uda spiskowiec trafi do naszego więzienia, a w razie niepowodzenia mamy wojnę domową), po cichu zapłacić za zabójstwo wasala (w razie niepowodzenia spadnie pozytywna opinia o naszym władcy oraz pojawi się ryzyko wybuchu wojny domowej) lub uknuć spisek przeciwko nieposłusznemu wasalowi (ryzyko, iż ktoś z członków spisku po pijaku wyjawi cały plan i nasza opinia poleci w dół). Ale przed tym wszystkim spisek musiał zostać wykryty. Od tego mamy Mistrza Szpiegów – jednego z członków naszej rady, czyli najbardziej zaufanych ludzi ludzi, którzy pomagają naszemu władcy w rządzeniu. Ich pomoc jest nam niezbędna, więc należy dbać o dobre stosunki z nimi.

Crusader Kings II -  zjednanie wasala

Oczywiście wasale, dworzanie itd również się starzeją, a ich miejsce zajmą potomkowie. Król ma możliwość aranżowania małżeństw, co ma wiele korzyści: poprawa opinii dworzanina o nas, poprawa stosunków z rodem, z którego pochodzi współmałżonek, dzieci odziedziczą cechy obojga rodziców (w ten sposób możemy sobie przygotować następnych członków rady), a jeżeli odpowiednio zorganizujemy małżeństwo w posiadanie naszego rodu mogą wejść nowe ziemie. Wspomniane ambicje są specjalną cechą każdej postaci w Crusader Kings II, ale nie każda ją posiada. Naszemu władcy sami możemy ustalić ambicje, a mogą to być np osiągnięcie jakiegoś wysokiego stopnia pobożności, spłodzenie syna itp. Im trudniejsza w osiągnięciu ambicja, tym lepsza czeka nas nagroda, gdy uda nam się ją spełnić. W przypadku postaci, których nie kontrolujemy ambicja jest dla nas furtką, aby poprawić nasze stosunki z nią. Jeżeli nasze decyzje sprawią, iż np. duchowny mający ambicje zostać metropolitą dostanie to stanowisko będzie nam wdzięczny i w przyszłości będziemy mogli liczyć na jego poparcie.

Crusader Kings II - rada królestwa

Religia jest kolejnym dość ważnym elementem w Crusader Kings II. W tamtym czasie przywódcy religijni byli ważnymi postaciami na scenie politycznej, a od ich poparcia zależały czasami losy całych narodów. W Crusader Kings II naszym przywódcą religijnym może być np. papież Aleksander II, który może nas wspomóc finansowo w wojnie przeciw poganom, wezwać do krucjaty, załatwić rozwód itp. Jeżeli nie będziemy z nim utrzymywać dobrych stosunków, to może nałożyć na naszego władcę ekskomunikę, co sprawi, iż nasi przeciwnicy będą nas nękać świętymi wojnami. Jeżeli macie spore doświadczenie w grze, to możecie pokusić się o podstawienie własnego duchownego w miejsce papieża, który w ramach wdzięczności za ułatwienie zdobycia tak wysokiego stanowiska z pewnością wykona dla ukochanego władcy parę przysłów ;) . Aby tego dokonać potrzebujemy duchownego, który ma o nas lepszą opinię niż o papieżu, możliwość ustanowienia wolnej inwestytury i sporo punktów prestiżu. Wtedy mianujemy, go naszym antypapieżem. W ten sposób uzyskujemy trochę samodzielności od prawdziwego papieża, któremu jednak może nie spodobać się fakt, iż rośnie mu konkurencja i ogłosi przeciwko nam krucjatę. Aby pozbyć się takich problemów potrzebujemy dobrej armii i wypowiadamy wojnę papieżowi. Po wygranej umieszczamy antypapieża w miejscu dawnej głowy Kościoła katolickiego i cieszymy się naszą nową władzą.

Crusader Kings II - armia 1

A co z tym co tygryski lubią najbardziej czyli wojnami? Nie jest, to takie proste jak się może wydawać i nie wystarczy posiadać dobre zaplecze militarne. Do wypowiedzenia wojny potrzebny jest tzw. Casus Belli, czyli dobry powód, by ją wywołać. Sprawę można rozegrać ponownie na kilka sposobów. Jeżeli nasi przeciwnicy są poganami, to najprościej jest ogłosić z nimi świętą wojnę, która przy dobrych wiatrach poprze papież. Jeżeli nasi przeciwnicy podlegają temu samemu papieżowi, to warto popatrzeć na stosunki przeciwnika z papieżem; jeżeli nasze stosunki z nim są dobre, a jego złe, to można poprosić papieża o ekskomunikę i (jeśli się uda) wracamy do poprzedniego rozwiązania, czyli święta wojna ;) . Kolejnym sposobem, są roszczenia do danych ziem lub ich sfałszowanie (jeżeli wyjdzie na jaw, że zaatakowaliśmy na podstawie fałszywego roszczenia, to nasza reputacja poleci w dół).

Crusader Kings II - armia 2

Załóżmy jednak, iż już udało nam się wywołać upragnioną wojnę. Jak wygląda zarządzanie wojskami? Fani gier RTS pokroju StarCraft raczej nie mają tu czego szukać. Każda armia na mapie jest reprezentowana modelem rycerza wraz z paroma podstawowymi informacjami o niej. Armie możemy łączyć, dzielić itp. Gra rozgrywa się w systemie, który jest czymś pomiędzy czasem rzeczywistym, a turowym. Zalecane jest, abyśmy wszystkie decyzje o naszym postępowaniu podejmowali w trybie aktywnej pauzy, a upływ czasu włączali, aby nasze polecenia zostały wykonane i zobaczyli ich skutki. Tak więc tutaj, po wyłączeniu pauzy ujrzymy animacje naszego chodzącego rycerza, która oznacza przemieszczanie naszych wojsk. W przypadku walki będzie, to animacja walki dwóch rycerzy, a na ekranie obok będziemy mieli podgląd do aktualnej sytuacji na polu bitwy. Na koniec zobaczymy raport podsumowujący straty i to tyle. Jeżeli szukacie epicko wyglądających bitew, to Crusader Kings II nie jest dla was. Tutaj walka przypomina bardziej grę planszową.

Jak już widać po screenshotach, gra nie jest benchmarkiem kart graficznych. Praktycznie jedyne elementy 3D w grze, to mapa świata oraz figurki postaci na niej. Jeżeli ustawimy maksymalny zoom, to widać ich pewną toporność, ale z drugiej strony nikt na takim zoomie nie gra, a z normalnej odległości modele prezentują się w miarę dobrze. Elementy 2D w grze zostały za to dość ładnie dopracowane, co moim zdaniem stawia graficzny bilans na plus.

Crusader Kings II ma jednak moim zdaniem jeszcze trzy wady (jedna dość poważna, a pozostałe są wadą zależnie od punktu widzenia). Po pierwsze Crusader Kings II ma problem z polskim tłumaczeniem i dość powszechny jest bug, iż zamiast jakieś polskiej kwestii widzimy takie wycinki z kodu gry:

Crusader Kings II - błędy w grze

Drugą wadą są DLC wydawane na potęgę, do tej gry. Wiem, iż DLC to taki następca dawnych dodatków albo “Mission pack”, ale nie lubię polityki, w której autorzy wydają pierdyliard takich dodatków. W chwili pisania tego tekstu w sprzedaży jest 21 takich DLC. Sorry panowie, ale jak dla mnie to grube przegięcie. Ostatnią wadą jest moim zdaniem średnio zorganizowany podgląd życiorysów historycznych postaci. Otóż w grze jest możliwość włączenia podstrony Wikipedii poświęconej danej personie, ale w praktyce wygląda, to tak, że gra się minimalizuje do paska i włącza się nasza domyślna przeglądarka internetowa z Wikipedią. Moim zdaniem dużo lepszym rozwiązaniem byłoby skopiowanie tekstów z Wikipedii do gry (oczywiście w grze byłaby stosowna informacja o źródle tych informacji) i upakowanie w coś w stylu Civilopedii.

Podsumowanie Crusader Kings II

Podsumowując Crusader Kings II, to dość wymagająca gra strategiczna, która pomimo swojego poziomu trudności dla nowych graczy w jakiś magiczny sposób potrafi przyciągnąć do monitora. System rozgrywki daje nam dość duże pole do popisu. Dodatkowo twórcy naprawdę dobrze poradzili sobie z odwzorowaniem ówczesnych realiów. W grze pojawiło się kilka zgrzytów, ale są one do przeżycia.

Plusy

  • Wciągająca
  • Świetnie odwzorowane realia epoki
  • Muzyka
  • Duża wolność gracza

Minusy

  • Problem ze spolszczeniem
  • Średni samouczek
  • Duża ilość płatnych DLC

Nasza ocena: 8/10

Podobne artykuły