Sabayon dostępny jest następujących wersjach:

  • CoreCDX – minimalistyczna wersja przeznaczona do samodzielnej konfiguracji, z menadżerem okien Fluxbox
  • HardenedServer – wersja ze specjalnie przygotowanym obrazem jądra Gentoo Hardened, z domyślnym środowiskiem graficznym Xfce
  • ServerBase – wersja przeznaczona do zbudowania systemu serwerowego
  • SpinBase – obraz pozwalający na zbudowanie własnej wersji na desktopy

Do recenzji wybraliśmy Sabayon 11 GNOME oraz Sabayon 11 Xfce, które przeznaczone są dla desktopów i posiadają wszystko, co niezbędne jest do pracy przy komputerze. Jeśli brakuje nam jakichś programów, to znajdziemy je w repozytoriach dystrybucji wśród 14 tysięcy dostępnych aplikacji.

Pobranie i instalacja systemu

System musimy pobrać z oficjalnej strony sabayon.org, wybierając spośród wymienionych wcześniej wersji. Instalację systemu zaczynamy od nagrania dysku Live CD, Live DVD lub Live USB, dopiero później mamy możliwość instalacji na dysku twardym. W czasie instalacji jesteśmy prowadzeni krok o kroku w przewodniku. Warto zaznaczyć, iż przy automatycznym dzieleniu dysku, Sabayon domyślnie wybiera partycje LVM. Jeżeli chcemy mieć wszystko podzielone na stałe, należy zrobić ręczny podział na partycje.

Jeżeli wszystko przebiegło pomyślnie, to powinniśmy zobaczyć poniższe ekrany:

Sabayon 11 GNOME

Wersja z GNOME do poprawnego działania wymaga akceleracji sprzętowej sterowników graficznych. Jeżeli tego nie posiadamy, to system automatycznie przełączy nas w tryb Legacy i będziemy mieli pulpit znany z GNOME 2.

Dużych zmian nie poczyniono w stosunku do domyślnej wersji GNOME 3. Na pulpicie mamy kilka ikonek, a większość aplikacji znajduje się pod menu Activities. Najczęściej używane programy możemy sobie wrzucić w podręczny boczny pasek szybkiego uruchamiania.

Sabayon 11 Xfce

Wersja z Xfce działa bezproblemowo po instalacji. Nie potrzebujemy wsparcia akceleracji, co szczególnie przydatne jest na sprzęcie, który nie posiada własnościowych sterowników. Domyślnie mamy włączone Kompozycje Xfce, dzięki którym mamy przezroczystość oraz proste animacje pulpitu.

Mamy dostępne podstawowej aplikacje, czyli LibreOffice, Midori, Exaile, Totem, GIMP, Shotwell, Pidgin.

Instalacja programów i aktualizacja systemu

Wgrywanie programów i aktualizacja systemu, może odbywać się poprzez:

  • Entropię (z klientem tekstowym klientem pakietów Equo i graficznym klientem pakietów Sulfur)
  • Portage (ponieważ Sabayon oparty jest o Gentoo Linux)
  • Rigo – udoskonalona wersja Sulfura, która ma go domyślnie zastąpić

Rigo

Graficzny menedżer pakietów dla Sabayona, który ma zastąpić Sulfura. Aplikacja cały czas jest w fazie intensywnego rozwoju, jednakże już teraz oferuje sporo ciekawych funkcji.

Sabayon - Rigo - główne okno

Aktualizacja systemu
Rigo informuje nas o aktualizacjach, a także informacjach ze strony domowej. Możemy bez problemu sprawdzić, jakie pakiety są do pobrania, a aplikacja pokaże nam przy okazji ich licencje, które należy zaakceptować przed instalacją.

Application Groups
Tutaj możemy sobie wybrać konkretną grupę aplikacji, w której chcemy znaleźć pakiet

Czynności
Mamy tutaj do wyboru różne operacje, związane z pakietami i systemem

Wyszukiwanie i instalacja pakietu
Szukanie pakietu, sprawdzenie informacji o nim, a następnie instalacja jest niezwykle prosta